تدبر به معنای تفکر و اندیشیدن در ورای ظواهر میباشد تا چهره باطنِ امور، جلوهگر شده عاقبتش برملا گردد. در قرآن و روایات بسیار به تدبر در قرآن ترغیب گردیده و افرادی که تدبر نمی نمایند مورد مذمت قرار گرفته اند.

شناخت واژه تدبر:
«تَدَبُّر» از ریشه «دُبُر»، به معنی اندیشیدن در پشت و ماوراء امور میباشد که...

گفتم: سلام !
گفتی: سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحیمٍ
بر آنها سلام (و درود الهى) است. این سخنى است از سوى پروردگارى مهربان (58/یس)

گفتم: خستهام
گفتی: لاتقنطوا من رحمة الله
از رحمت خدا نا امید نشید (زمر/53)

نشانه های محسنین در قرآن :

1- کسانی هستند که متوجه گناه خود میشوند و از خداوند طلب مغفرت میکنند .
وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْیَةَ فَکُلُوا مِنْها حَیْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَکُمْ خَطایاکُمْ وَ سَنَزیدُ الْمُحْسِنینَ (البقرة : 58 )

2- کسانی هستند که در راه خدا انفاق میکنند و...

حدیث منزلت، از احادیث مشهور نبوی و مورد قبولِ عالمان شیعه و سنّی است. این حدیث به معرفی جایگاه و منزلت امام علی (ع)، نسبت وی با پیامبر اکرم (ص) و برتری موقعیت آن حضرت بر دیگر اصحاب پرداخته و از نظر عالمان شیعی از احادیث متواتر و از جمله دلایل حقانیت امام علی(ع) برای جانشینی پیامبر اکرم (ص) به شمار آمده است.
این حدیث بارها و به مناسبتهای مختلفی از پیامبر (ص) شنیده شده که...

یکى از عالمان بزرگى که اهل سنّت در قرن هاى اخیر به او اعتماد داشته و کلام او را نقل مى کنند، طیّبى صاحب الکاشف است. او در شرح حدیث سفینه مى نویسد: «گرفتن درِ کعبه توسط ابوذر که راوى حدیث است، تأکیدى بر اثبات حدیث است و حضور علنى او در خانه خدا و در برابر مردم، نشان گر اهمیّت دادن ابوذر به روایت خویش است تا این که مردم به آن حدیث گرایش پیدا کرده و به آن روى آوردند. طیّبى در ادامه مى گوید:

قرآن مجید مى گوید: ففتحنا ابواب السماء بماء منهمر و فجرنا الارض عیونا فالتقى الماء على امر قد قدر:«ما دریاهاى آسمانى رابا آبى همچون سیل گشودیم، و آبى فراوان و پى در پى فروبارید، و زمین را شکافتیم و چشمه هاى زیادى بیرون فرستادیم و این دو آب به اندازه اى که مقدر بود با هم در آمیختند»(قمر /11،12)

راویان «حدیث ثقلین»
در بین اصحاب رسول خدا صلّى الله علیه وآله وسلّم بیش از سى نفر «حدیث ثقلین» را از آن سرور نقل کرده اند، و ما عدّه اى از آنها را ذیلاً نامبر مى کنیم:
1 ـ امیرالمؤمنین علیه السّلام.
2 ـ امام حسن مجتبى سبط اکبر علیه السّلام.
3 ـ سلمان فارسى...